اطلاعات اخیر از این زمینه یابی ملی همبودی، نشان داده است که همه گیری طول عمر اختلال اضطراب منتشر بر مبنای معیارهای DSM-4، 5.7% و همه گیری 12 ماهه این اختلال 3.1% بوده است. میزان این همه گیری تمام عمر نشان داد که 8.3% از جمعیت ایالات متحده می توان انتظار داشت که اختلال اضطراب منتشر را قبل از 75 سالگی تجربه کنند (کریستوف و همکاران،2011). همه گیری 12 ماهه اختلال اضطراب فراگیر در میان جمعیت عمومی ایالات متحده 0.9% در بین نوجوانان و 2.9% در بین بزرگسالان بوده است. همه گیری 12 ماهه این اختلال در سایر کشورها بین 0.4% تا 3.6% بوده است. زنان دو برابر مردان احتمال دارد که اختلال اضطراب فراگیر را تجربه کنند. همه گیری اوج تشخیص در سالهای میانه زندگی می باشد و در سال های بعدی زندگی کاهش پیدا می کند (انجمن روانپزشکی آمریکا، 2013). اختلال اضطراب منتشر یکی از شایع ترین اختلال های اضطرابی در خدمات سرپایی پزشکی، با میزان همه گیری حدود 8% بین مراجعان خدمات سرپایی؛ می باشد. افراد با اختلال اضطراب منتشر در عملکرد و کیفیت زندگی خود اختلال های چشمگیر دارند(رومرا و همکاران، 2010). افراد از نژاد اروپایی نسبت به نژادهای غیر اروپایی(از جمله آسیایی ها، آفریقایی ها، بومی های آمریکا، و اقیانوسیه) تمایل بیشتری به تجربه اختلال اضطراب فراگیر را دارند. به علاوه، افراد از کشورهای توسعه یافته نسبت به کشورهای توسعه نیافته در طول زندگی شان بیشتر علایمی را تجربه می کنند که مربوط به ملاک های اختلال اضطراب فراگیر می باشد(انجمن روانپزشکی آمریکا، 2013).
نمونه سوال امتحان نهایی درس مدار الکتریکی با پاسخ تشریحی
رشته الکترونیک و الکتروتکنیک
خرداد 1396
شامل دو صفحه سوال و چهار صفحه پاسخ
سازه اشتیاق تحصیلی در روند تحصیلی زندگی دانش آموز و ازجمله مهم ترین مؤلفه ها در مواجه موفقیت آمیز با چالش های تحصیلی، شغلی، خانوادگی، اجتماعی که هر جوانی در مسیر رسیدن به آرزوها و اهدافش با آن مواجه می شود، محسوب می گردد باید به شور و شوق و اشتیاق و عوامل وابسته به آن به عنوان بخشی از عناصر مؤثر بر موفقیت دانش آموز توجه ویژه مبذول شود (آرورا و همکاران، 2013).
اشتیاق تحصیلی سازه ای است که برای اولین بار جهت درک و تبیین افت و شکست تحصیلی مطرح گردید و به عنوان پایه و اساسی برای تلاش های اصلاح گرایانه در حوزه تعلیم و تربیت مدنظر قرار گرفت (فردریکس، بلومنفیلد و پاریس[1]، 2004). پرکمن و همکاران(2013) اشتیاق تحصیلی را به صورت عملکرد هوش شناختی و پشتکار و شرکت در یادگیری گروهی هدفمندی تعبیر کرده است. با توجه به سطوح روانشناختی، اینگونه گزارش شده است که اشتیاق تحصیلی به معنی اشتیاق دانش آموز به درس هایش در مدرسه است و اینگونه تعریف شده است "مقدار انرژی فیزیکی و روانشناختی که دانش آموز به تجارب تحصیلی خود اختصاص می دهد (وانگ و ایکلز، 2013).
خلاقیت و نوآوری
با پیشرفت روز افزون دانش و تکنولوژی و جریان گسترده اطلاعات، امروزه جامعه ما نیازمند آموزش مهارتهایی است که با کمک آن بتواند همگام با توسعه علم و فناوری به پیش برود. هدف باید پرورش انسانهایی باشد که بتوانند با مغزی خلاق با مشکلات روبرو شده و به حل آنها بپردازند. به گونهای که انسانها بتوانند به خوبی با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و با بهره گیری از دانش جمعی و تولید افکار نو مشکلات را از میان بردارند. یکی از عوامل مؤثر در بروز خلاقیت در یک جامعه، زمینهسازی و بسترسازی در بین انسانها جهت ایجاد فرهنگی است که در آن همگان در تلاش برای رشد دادن دیگری هستند و با تأثیر بر روی یکدیگر به پیشرفت جامعه کمک میکنند.
یکی از شرایط لازم برای پدیدار شدن افکار نو، وجود آرامش برای مغز است. به همین خاطر لازم است انسانها بکوشند در جامعه شرایطی پدید آید که در بستر آن مغز بیندیشد و تکامل یابد و سبب ساز افکار نو شده و شرایط برای سازندگی در جامعه مهیا شود. با افزایش سپردهگذاریهای اخلاقی میتوان شرایط را برای شکل گیری یک محیط آرامبخش در جامعه فراهم کرد. کاهش سپردهگذاریهای اخلاقی در جامعه سبب میشود که زمینه برای گسسته شدن روابط اجتماعی گسترش یابد و با سست شدن پیوندهای اجتماعی، شرایط لازم برای بروز خلاقیت در جامعه سخت تر میشود. زیرا فرصتی برای تفکر کردن وجود نخواهد داشت.
مجموعه حاضر شامل 53 اسلاید پاورپوینت قابل ویرایش هست که به تبیین موضوع خلاقیت پرداخته و سرفصل های زیر را شامل شده است.
اجتناب شناختی یعنی تلاش برای تغییر شکل، بسامد یا حساسیت موقعیتی یک تجربه درونی حتی وقتی چنان تلاشی منجر به آسیب رفتاری شود. به دلیل ارتباط های موقتی و مقایسه ای در زبان انسان هیجان های منفی به طور کلامی پیش بینی، ارزیابی و مورد اجتناب واقع می شود. اجتناب شناختی بر اساس فرایند کاربرد زبان طبیعی انسان قرار دارد الگویی که بعد توسط فرهنگ با تاکید بر احساس خوب و دوری از درد تقویت می شود (کاشدان، بریس، فورسیس و استیگر،2006).
اجتناب یکی از سبک های مقابله ای مشکل زاست. اجتناب در کوتاه مدت اضطراب را کاهش می دهد ولی چون مسئله با موضوع را کاملا برطرف نمی کند، در طولانی مدت موجب مشکلاتی می شود. به بیان دیگر چون اجتناب موجب تسکین موقت می شود، روش وسوسه انگیزی برای مقابله با اضطراب است (آزاد، 1388).
اجتناب از افراد، مکان ها و تکالیفی که زندگی را دچار مشکل می کنند، تقویت کننده است. هر چه افراد بیشتر از این منابع اضطراب زا اجتناب کنند آنها بیشتر در فرد ایجاد می شوند. در این شیوه چون فرد مضطرب به طور دائم گوش به زنگ است هیچ وقت کام احساس آرامش نمی کند زیرا هیچ وقت نمی داند که عامل اضطراب چه زمانی ظاهر خواهد شد (افروز، ۱۳۸۷).
تلاش برای اجتناب از رویدادهای خصوصی ناراحت کننده منجر به افزایش اهمیت کار کردی آنها می شود؛ چون آنها چشمگیرتر می شوند (مراجعی را در نظر بگیرید که می گوید: بخش زیادی از وقتم صرف مقابله با نگرانی شود) و همین طور به دلیل اینکه وقتی که برای کنترل آن رویدادهای درونی تلاش می کنیم، تلاش ما خود به طور کلامی به پیامدهای منفی تصورشده (در ذهن مرتبط می شود (من دارم برای کنترل نگرانیم تلاش می کنم ولی اگر شکست بخورم چه می شود؟). پس اجتناب شناختی خزانه رفتاری را محدودتر می کند چون بسیاری از رفتارها چنان رویدادهای خصوصی ترسناکی را فراخوانی می کند (از خانه بیرون نمی روم چون می ترسم در میان جمع غش کنم) (کاشدن، مرینا و پریب،۲۰۰۹).
خواست اجتماعی برای دلیل دهی به رفتار و ابزار عملی رفتار نمادین انسان (یعنی فهم تحت تالفظی تولیدات زبان آدمی از قبیل فکرها، خیال ها، تصورات و آمیخته شدن با آن ها) فرد را به چاه فهمیدن و تبیین رویدادهای روانشناختی می اندازد حتی وقتی چنین کاری غیر ضروری باشد. وقتی افراد شروع به زندگی در «سر خود می کنند تماس با لحظه حال کاهش می یابد (ولز، ۲۰۱۰).