تصور میشود که نگرانی یکی از اجزای مهم اضطراب باشد(بارلو، 1988؛ بورکوویچ و همکاران، 1983). اشخاصی که تجربه نگرانی دارند یک دلواپسی شدید و مقاومی نسبت به رویدادهای منفی احتمالی که ممکن است در آینده رخ دهد، دارند. (بارلو، 1988). نگرانی مانند نشخوار فکری به صورت مرور ذهنی مکرر افکار مرتبط با ناراحتی و پریشانی هیجانی رخ میدهد با این حال نشخوار فکری دقیقا همانند نگرانی نیست(گولد و وگنر، 1995). محتوای نشخوار فکری می تواند رویدادهایی که در گذشته، حال و آینده باعث پریشانی و ناراحتی هیجانی شده (یا خواهد شد) را در بر بگیرد ولی محتوای نگرانی بیشتر درباره رویدادهای آینده است با این وجود در زمینه اضطراب این دو می توانند مکمل هم باشند.
نگرانی در بسیاری از اختلالات اضطرابی نقش مهمی دارد(بارلو، 1988، راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی، 2013) برای مثال اختلال اضطراب فراگیر تا حد زیادی با با نگرانی گستردهای درباره حوادث و رویدادهای متعدد زندگی مشخص میشود. اختلال وحشتزدگی با نگرانیهایی درباره وقوع حملات وحشتزدگی در آینده تعیین میشود فوبیهای خاص با نگرانیهای مزمن و افراطی از مواجهه با محرکهای ترسناک مشخص می شود.
قلدری نوعی از رفتار پرخاشگرانه است که در آن یک شخص یا گروهی از افراد بهگونهی مکرر به دیگران حمله میکنند، سایرین را کتک میزنند و یا نسبت به شخصی که از آنها نسبتاً ضعیفتر است پرخاشگری میکنند(مازون، کامودکا وسالمیوالی، 2018). میتوان گفت قلدری نوعی پرخاشگری همسالان است که معمولاً در مدارس رخ میدهد و بهنظر میرسد که پدیدهای جهانی است و تقریباً میتوان در همه کلاسهای درس مدارس آن را مشاهده کرد(فینک و همکاران، 2018). عمل قلدری هنگامی رخ میدهد که فرد برخوردار از یک امتیاز جسمی، ذهنی یا روانشناختی، یا برخوردار از امتیازی دیگر(مثلاً تعلق به یک گروه) بدون هیچ دلیل منطقی، به شخص ضعیفتری آسیب بزند(ریگبی، 2017). همچنین قلدری را میتوان به عنوان عمل منفی تعمّدی تعریف کرد که با هدف وارد آوردن صدمات فیزیکی و یا روانشناختی به دانشآموزان دیگری که ضعیفتر (از قلدر) هستند و نمیتوانند از خود دفاع کنند، انجام میگیرد(منسینی و سالمیوالی، 2017). براساس آنچه در ادبیات پژوهشی آمده است، چندین نوع قلدری عمده، شناخته شده است.